31 października 2009 r.
(sobota)
godz. 18.00
sala koncertowa
Szkoły Artystycznej w Ełku
bilet: 8 zł


"Retroświat na jutro" to piosenka poetycka najwyższej próby. Płyta, na której piękne i mądre słowo (m.in. Jan Kochanowski, Ignacy Krasicki, Krzysztof Kamil Baczyński) łączy się z niezwykle subtelną w swoim charakterze muzyką skomponowaną i wykonaną przez niespełna dwudziestoletniego artystę – Piotra Kajetana Matczuka. Ten młody, utalentowany muzyk ma w swoim dorobku już 2 albumy płytowe (CD Stare spróchniałe drzwi 2006, CD Mój chaoss 2007).

Marcin Skaba – student wydziału jazzu i muzyki estradowej Akademii Muzycznej w Katowicach, jazzman, kompozytor, muzyk sesyjny.

Piotr Kajetan Matczuk – student filologii polskiej na Uniwersytecie Gdańskim, absolwent Studium Muzycznego Elżbiety Lickiewicz w Ełku. Autor płyt: Stare spróchniałe drzwi (2006), Mój chaosss (2007), Retroświat na jutro (2009) oraz wspólnie z innymi artystami – składanki Oranżeria 2007.
Koncertował w Polsce i za granicą, m.in. podczas Talentschmiede Konzert w Anton-Fingerle-Bildungszentrum w Monachium.

"Co tu dużo gadać, data urodzin Matczuka już wprawia mnie w rozmarzenie, wszak przyszedł on na świat rok przed końcem ery komunistów w Polsce. Rodzi to symboliczne skojarzenia z tzw. pokoleniem Kolumbów. Rzeczywistości Polski międzywojennej nie należy gloryfikować, ale jedno nie ulega wątpliwości: wyrosła i wykształciła się w niej niezwykła generacja pięknych, mężnych i bezgranicznie oddanych swej ojczyźnie młodych ludzi. Toteż dziś w każdym samodzielnie myślącym człowieku muszą budzić niepokój pseudointelektualne wywody skierowane przeciwko patriotycznemu wychowaniu, jakby każdy kochający swój kraj od razu musiał być nazistą. Odtrutką na mroczne myśli, które zwykły lęgnąć się w takich chwilach, może być spojrzenie na chłopięcą, pociągłą twarz autora omawianej płyty. Mogłaby ona uchodzić za konterfekt Rycerza Smętnego Oblicza, lub - lepiej rzec - chmurnych grotgerowskich chłopców, gdyby nie figlarny rys młodzieńczy, rodem z łotrzykowskiej opowieści. W istocie oblicze owo symbolicznie wyraża wszystko, co o dziele jego posiadacza możnaby powiedzieć.

Nie ma w nim zgoła nic o miłosnych zapałach, które często tak prostacki wyraz "zyskują" w utworach tzw. muzyki pop. Treścią płyty jest bowiem konfrontacja z tradycją i przeszłością.

Nie mam wszakże wątpliwości, że już wkrótce głos Matczuka nabierze mocy. Przesłanie owo należy rozumieć dosłownie, ale też przenośnie. W jego pieśniach bowiem np. daje się momentami wyczuć rys drapieżnej groteski, który można byłoby rozwinąć. Bynajmniej nie pragnę jednak, by stał się on jakimś polskim Tomem Waitsem, gdyż samo zestawienie tych wrażliwości i tak różnych emploi byłoby nazbyt nieznośnym dysonansem. Jednak równocześnie takie dokonane en passant połączenie szlachetności duszy "grotgerowskiego chłopca" z gniewnym pomrukiem i sarkazmem mogłoby zakończyć się powstaniem nowej jakości. To tylko jeden z pomysłów, które wypada snuć w obliczu owych "możliwości, potencji i uśmiechów fortuny" oczekujących młodego artystę. Mniemam, że usłyszymy o nim jeszcze nie raz, ku pożytkowi i wzbogaceniu "zjadaczy chleba"."

dr Rafał Żebrowski
historyk, siostrzeniec Zbigniewa Herberta