Zaduszki Jazzowe

30 października 2010 r.
(sobota)
godz. 18.00
sala ZEBRA
Ełckie Centrum Kultury
(koncert siedzący)
bilet: 50 zł
do nabycia w Punkcie Informacji Turystycznej,
Ełk, ul. Wojska Polskiego 47, tel. 87 621 70 10

"Pierwsza Dama Polskiego Jazzu" - w przypadku Ewy Bem trudno uciec od mało oryginalnego określenia, jest ono bowiem trafne nie tylko ze względu na umiejętności wokalne, jak i nienaganne maniery estradowe.

Karierę artystyczną rozpoczęła w 1969 roku Grupie Bluesowej "Stodoła". Jako solistka zadebiutowała w 1970 roku z kwartetem Zbigniewa Seiferta i śpiewała z różnymi zespołami. W 1972 roku zdobyła I nagrodę na konkursie wokalistów jazzowych w Lublinie.
Jest, obok Aleksandra Bema i Andrzeja Ibeka, współtwórczynią zespołu "Bemibek". Ta, nietypowa w muzyce polskiej formacja - czująca się równie dobrze w jazzie i muzyce pop - śpiewała na festiwalu Jazz Jamboree '71 oraz dokonała licznych nagrań dla Polskiego Radia. Ponadto koncertowała w kraju i za granicą, zdobyła wiele nagród i wyróżnień na prestiżowych konkursach i festiwalach (m.in. Jazz nad Odrą '71, Festiwal Piosenki Polskiej Opole '71, Festiwalu Wokalistów Jazzowych Lublin '71).

Po zmianach personalnych, grupa zmieniła nazwę na "Bemibem". Zmieniła się także stylistyka zespołu, zmierzająca teraz coraz wyraźniej wokalistyką Ewy Bem do jazzu. Ale choć Ewa Bem występowała na festiwalach jazzowych, to sporo udzielała się także na pop-muzycznych estradach. Zyskała wtedy spore uznanie szerszej publiczności oraz ogromną popularność.
Śpiewała ze wszystkimi liczącymi się jazzmanami. Współpracowała z Markiem Blizińskim, Andrzejem Jagodzińskim, Zbigniewem Jaremką, Januszem Muniakiem, Zbigniewem Namysłowskim, zespołem Old Timers i Studiem Jazzowym PR.

Druga połowa lat siedemdziesiątych poświęcona była występom zagranicznym.

Lata osiemdziesiąte to pasmo sukcesów krajowych: główna nagroda na festiwalu opolskim, szereg wygranych plebiscytów i przebojowe nagrania radiowe przynoszą Ewie Bem tytuł Piosenkarki Roku 1980. W 1981 nagrała LP z prestiżowej serii Polish Jazz - "Be a Man", w 1982 wystąpiła na festiwalu Jazz Band Blues w Sztokholmie (W. Karolak - p., Red Mitchell - b, Allan Dawson - dr), a następnie odbyła tournee po Skandynawii z polską grupą jazzową "Swing Session". Pierwsze miesiące 1983 r. były poświęcone występom w Kenii. Jesienią artystka wystąpiła na Jazz Jamboree'83 z towarzyszeniem zespołu Old Timers. Ankiety Jazz Forum Europejskiej Federacji Jazzowej za lata 1983, 1984 i 1985 - przyniosły jej tytuł pierwszej wokalistki jazzowej w Polsce i czwartej w Europie.

Druga połowa lat 80. to duet z Andrzejem Jagodzińskim (fortepian) - oraz kolejny etap rozwoju artystycznego kariery Ewy Bem. W programie prezentującym - poza amerykańskimi standardami jazzowymi - również i polski repertuar w swingowej interpretacji, Ewa Bem była gorąco przyjmowana przez publiczność w Polsce, jak również podczas wielu występów w Niemczech, Włoszech, Francji, Szwajcarii, Australii i USA.

Lata dziewięćdziesiąte - to powrót do występów z towarzyszeniem większych zespołów: "Big Warsaw Band", "Alex Band", "Górny Orchestra" oraz formacji jazzowych liderów: Jana Ptaszyna Wróblewskiego, Zbigniewa Namysłowskiego, Henryka Majewskiego.
Z owacyjnym przyjęciem publiczności i krytyki spotkał się program zespołu "QU-INTESSENCE", zaprezentowany na festiwalu Jazz Jamboree 91. Dziesiątki występów telewizyjnych, nagrań radiowych i wydawnictw fonograficznych ugruntowało pozycję Ewy Bem jako Pierwszej Damy Polskiej Wokalistyki Jazzowej. Obok repertuaru jazzowego wykonywała piosenki rodzimych kompozytorów spoza środowiska jazzowego, ale w swoim oryginalnym swingowym stylu.

Wielokrotnie występowała na festiwalach jazzowych w towarzystwie najznamienitszych polskich jazzmanów: kwartetu Jana Jarczyka, grupy "Mainstream" Wojciecha Karolaka, grupy "Swing Session", kwartetu Jana Ptaszyna Wróblewskiego, grupy "Quintessence", grupy Janusza Muniaka, zespołu "Walk Away"; współpracowała z zespołami "Old Timers" i Studiem Jazzowym Polskiego Radia, Markiem Blizińskim, Andrzejem Jagodzińskim, Zbigniewem Jaremko, Zbigniewem Namysłowskim.


W 1994 podpisuje umowę z Koch International, w ramach której ukazują się płyty: "Kolęda na Cały Rok" w aranżacji Andrzeja Jagodzińskiego, "Bright Ella's Memorial" w aranżacji Jana Ptaszyna Wróblewskiego i kompaktowa reedycja znakomitych duetów z gitarzystą Markiem Blizińskim.
W 1995 przychodzi na świat druga córka Ewy Gabrysia i artystka poświęca się rodzinie.

"Wielki Come Back" Ewy nastąpił w 2000 roku.

W czerwcu 2000 roku Artystka była gościem festiwalu w Opolu, gdzie zaprezentowała swój recital. W październiku 2000 roku miał miejsce jubileuszowy koncert Artystki z udziałem licznych, zaproszonych przez Nią gości. Wśród nich wystąpili m.in. Małgorzata Walewska, Czesław Niemen, Kuba Badach, Jan Borysewicz, w chórkach Dorota Miśkiewicz i Jacek Kotlarski. Akompaniował Andrzej Jagodziński oraz Kuklaband, pod kierownictwem Zygmunta Kukli. Wzruszające duety utworów Ewy Bem (i nie tylko), w nowych aranżacjach, podbiły widownię, zebraną w Teatrze Polskim. Koncert został zarejestrowany przez TVP i wyemitowany na antenie I Programu TVP i przez Telewizję POLONIA - dzięki czemu trafił do olbrzymiego audytorium w kraju i za granicą.

Od jesieni 2000 roku Ewa Bem była przewodniczącą jury, oceniającego amatorów, próbujących swych sił w programie "Droga do Gwiazd", emitowanym co tydzień w telewizji TVN.

Podpisana została nowa umowa fonograficzna z firmą Pomaton EMI i w październiku 2001 roku ukazał się nowy album "Mówię tak, myślę nie" pokazujący nowe oblicze Piosenkarki, znanej z przebojów takich, jak: "Moje serce to jest muzyk", "Żyj Kolorowo ", "Wyszłam za mąż, zaraz wracam". Tym razem Ewa Bem zaskoczyła nowoczesną aranżacją przeboju "Podaruj mi trochę słońca" oraz znakomitymi nowoczesnymi produkcjami muzycznymi wspólnie z artystami młodszej generacji: Kayah i Kuby Badacha.

Płyta przyniosła wokalistce 2 nagrody Fryderyka: za płytę roku i wokalistkę roku.

Trasy koncertowe, promujące nowa płytę, grane w towarzystwie młodych muzyków, przeplatają się z bardziej klasycznymi jazzowymi występami z triem Andrzeja Jagodzińskiego. Wydarzeniem był wspólny występ Ewy i tria Jagodzińskiego z amerykańskim harfistą jazzowym Parkiem Stickney'em w maju 2002 roku.

Poszukiwania nowego repertuaru i chęć zaprezentowania swoich wersji ulubionych starszych utworów sprowadzają Ewę na trop Krakowskiego Studia Nieustraszonych Łowców Dźwięków, gdzie w grudniu 2003 i styczniu 2004 powstaje kolejna nowa płyta "ewa.ewa".

Stylistycznie w charakterze poprzedniej i również nagrana z młodymi, ale uznanymi muzykami, jest kontynuacją nowoczesnego popu w charakterystycznym niepowtarzalnym wykonaniu Ewy Bem.