30 października 2009 r.
(piątek)
godz. 20.00
sala ZEBRA
Ełckiego Centrum Kultury
bilet: 25 pln

Jorgos Skolias
&
Artur Dutkiewicz Trio

EMPE3 Mateo Pospieszalski Project

oraz

Studio Wokalne Szkoły Artystycznej
Ola Chodkiewicz
Agata Karpienia
Patrycja Makowska
Patrycja Olechnowicz
Paulina Zajkowska
Wojciech Żmuda - akompaniament

Jorgos Skolias

- ur.1950 w Zgorzelcu - wokalista, kompozytor
Jego rodzice byli greckimi uchodźcami politycznymi. Wychowywał się w wielonarodowym i bardzo kulturowo zróżnicowanym środowisku młodzieżowym. Uczestniczył w imprezach mniejszości greckiej, niekoniecznie zajmując się wyłącznie muzyka grecką, ale również próbował śpiewać rocka i blues. Wspomina młodość w Zgorzelcu jako niesłychanie inspirującą. W latach siedemdziesiątych rozpoczął współpracę z bardzo aktywnym i interesującym wówczas środowiskiem rockowo-bluesowym Wrocławia. Współpracował z zespołami "Nurt", "Grupa 1111", "Spisek Sześciu". Zawodową pracę rozpoczął w 1982 r. od pracy w jazz rockowej formacji "KRZAK" i stał się przedmiotem zainteresowania wielu poszukujących i nowatorskich muzyków, którzy proponowali mu współpracę zarówno koncertową, jak i w przygotowaniu nagrań. Przez ponad rok współpracował z grupą "Osjan". Od roku 1988 do 1991 był stałym wokalistą formacji "Young Power", grupującej młodych i nieortodyksyjnych artystów. Była to bardzo istotna demonstracja nowatorskiego podejścia do jazzu. Zajmował się nowymi wizjami muzyki pracując z Radosławem Nowakowskim (perkusjonista zespołu "'Osjan"), zespołami "Tie Break", "Pick Up", "Free Cooperation", Tomaszem Stańko, Terje Rypdalem, Nikosem Touliatosem, Bronisławem Dużym, Bogdanem Hołownią, Zbigniewem Namysłowskim, Krzysztofem Knittlem. Uczestniczył w wielu nagraniach muzyki teatralnej i filmowej. Jorgos Skolias jest muzykiem poszukującym nie tylko indywidualnej formuły na zastosowanie głosu ludzkiego w muzyce, ale również inspiracji nie tylko w domenie bluesa, jazzu i rocka, ale również w muzyce etnicznej, od Grecji poprzez Afrykę do Indii. Studiuje starodawne techniki wokalne w rezultacie czego opanował technikę śpiewania harmonicznego ( równoległe prowadzenie trzech głosów).

Artur Dutkiewicz

Jeden z bardziej cenionych polskich pianistów jazzowych.
Jest absolwentem Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach, gdzie uzyskał dyplom z wyróżnieniem w klasie kompozycji i aranżacji w 1982r.
Laureat konkursów: Pianistów Jazzowych w Kaliszu Improwizacji Jazzowej w Katowicach, Jazz nad Odrą, Jazz Jantar.
Finalista prestiżowego konkursu Theloniousa Monka w Waszyngtonie 89.
Dużym sukcesem był jego solowy recital z transmisją radiową na MIDEM w Cannes a także recitale w Filharmonii Narodowej oraz Paryżu i Londynie w 1988r.
Koncertował z wybitnymi muzykami jazzowymi i bluesowymi: z Tomaszem Szukalskim, z którym grał przez dwadzieścia lat tworząc Szukalski Dutkiewicz Duo oraz Kwartet Tomasza Szukalskiego, z Tadeuszem Nalepą, z którym nagrał dwie płyty a także z Urszulą Dudziak, Grażyną Auguścik, Deborah Brown, Lorą Szafran, Michelle Hendrics, Carlosem Johnsonem, Zbigniewem Namysłowskim, Janem Ptaszynem Wróblewskim, Jorgosem Skoliasem, Darkiem Oleszkiewiczem, Hiramem Bullockiem.
Dokonał wielu nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji.
Artur Dutkiewicz jako jeden z nielicznych pianistów jazzowych w Polsce i Europie wykonuje również muzykę improwizowaną SOLO.
Ważniejsze festiwale: Campnagel Theater – Hamburg, Festival Kleiner Bunchen – Bern, Arhus Festuge - Arhus Denmark, Jazz Jamboree – Warsaw, Munster Jazz Festival, Northsea Jazz Festival – Haga, Copenhagen Jazz Festival, Jazz Ost West – Norymberga, MIDEM - Cannes, Music Oggi - Milan, Festival D'Europe Centrale - Paris, Festival Opera De Paris Bastille, Festival Karlowe Vary, Jazz Pianists Festival - Kalisz, Guitar City – Warsaw, Tel Awiw Jazz Festival, Varna Jazz Festival, Europe XXL – Viena, Polish Piano Festival – Słupsk, Sziget Festival – Budapest, Carthage Jazz Festival – Carthage, Polish Pianists Symposium - Vienna Conservatory, Corso Polonia Festival – Roma, Jazz Plaza – Havana, Polish Film Festival – Los Angeles
Dyskografia: NIemen Improwizacje - Artur Dutkiewicz Trio, Błękitna Ścieżka – Artur Dutkiewicz Solo Piano, Lady Walking - Artur Dutkiewicz Electric Concert. Tina Blues – z Tomaszem Szukalskim, Double Trouble - z Deborah Brown i Zbigniewem Namysłowskim, Sunrise Sunset - z Grażyną Auguścik, Body and Soul - z Tomaszem Szukalskim, Voice Paintings - z Markiem Bałatą, Najstarszy Zawód Świata – z Tadeuszem Nalepą, Zerwany Film z Tadeuszem Nalepą, Bogurodzica - z Piotrem Baronem

EMPE3

Skład:
Mateusz Pospieszalski – saksofon altowy, saksofon barytonowy, klarnet basowy, kalimba, śpiew
Marcin Pospieszalski/Max Mucha – kontrabas, gitara basowa, chórek
Marek Pospieszalski – saksofon tenorowy, saksofon sopranowy, klarnet, klarnet basowy, chórek
Przemek Borowiecki – perkusja

Gościnnie: Elisavieta Szmidt - śpiew jazzowych w całej Polsce.

„Przed Państwem Mateusz Pospieszalski - muzyczny szarlatan grający na wszystkich instrumentach świata - i jego EMPE 3” - zapowiadał w Trójkowym Studio im. Agnieszki Osieckiej, jeden z pierwszych koncertów tegoż bandu, Piotr Stelmach.
Mateusz od razu poprawił, że nie na wszystkich... Bo nie nauczył się wciąż grać np. na gitarze... Poczym, ze swym zespołem, zagrał to, co potrafi - czyli nie dla wszystkich... Nazwałbym to „konkret jazz”... Free, jednak z wyraźnie zachowaną melodyką tematów, a niekiedy z domieszką folkowych zaśpiewów. Jazz słoneczny, wzruszający.
Z rozpędem. Z zadumą.

Z tego koncertu, na płycie pozostały dwa utwory, dobrze oddające atmosferę i żywiołowość spotkania. Całe EMPE3 jest już zapisem studyjnych poszukiwań lidera i jego znakomitego bandu. Nowy projekt Mateusza Pospieszalskiego dla wielu słuchaczy może być zaskoczeniem. Ale w tym właśnie należy upatrywać genialności tego muzyka. W jego autentycznej wolności. W tym, że nie zamyka się w jednej stylistyce, tylko wciąż poszukuje czegoś nowego. Nie mogąc na szczęście zmienić absolutnie wyjątkowej i z miejsca rozpoznawalnej barwy swego saksofonu (albo głosu) potrafi za to o sto osiemdziesiąt stopni zmienić proponowaną nam muzyczną materię… W przypadku EMPE3 usłyszeć wszak można inspiracje klasykami jazzowych „szarlatanów” – Krzysztofem Komedą albo Ornette Colemanem! A tego, w takim wymiarze, nie spotkamy dotąd w całej wielowątkowej drodze Mateusza. Uprasza się jednak odbiorców tej płyty (w tym dziennikarzy), by zechcieli jej nie porównywać. By „uwalniali siebie” i… płyty tej po prostu słuchali… Jak zresztą słuchali wszystkich płyt, przy których majstrował coś Mateo - Matika - Człowiek Muzyka... Muzyczny szarlatan, któremu to, gdy melodia ujmująca prawdziwym pięknem albo smutkiem, potrafi „zadrżeć akordeon”...
Jeśli wydaje się Państwu, że wiecie co to EMPE3, i że jest to nazwa cyfrowej kompresji dźwięku, to jesteście zdecydowanie w tzw. „mylnym błędzie”...
Od dziś EMPE3 będzie się Państwu kojarzyć z nowym projektem Mateusza Pospieszalskiego, do którego zaprosił swego brata Marcina (wyśmienitego i rozchwytywanego basistę, kompozytora, aranżera i producenta muzycznego) oraz swego syna Marka (obecnie studenta I roku Akademii Muzycznej w Krakowie, idącego najwyraźniej śladami Mateusza i grającego na dęciakach - saksofonie tenorowym i klarnecie). Zespół wspierają: Przemek Borowiecki (znany m.in. z jazz-awangardowego zespołu 100nka) – perkusja; Liza Szmidt - wokalizy romskie.

MATEUSZ POSPIESZALSKI - ur. 6 X 1965 r. - multiinstrumentalista (gra na saksofonach, fletach, klarnecie basowym, instrumentach klawiszowych, instrumentach perkusyjnych, akordeonie, śpiewa); kompozytor; aranżer i producent muzyczny.
Dotychczas swój udział zaznaczył na ponad stu różnych wydawnictwach muzycznych. Najbardziej znany z codziennej pracy w legendarnym i niezmordowanym zespole Voo Voo, gdzie gra (koncertuje, nagrywa, komponuje, śpiewa) od roku 1986. Współtworzył awangardę polskiego jazzu, zespoły: Woo Boo Doo, Free Corporation, Tie Break, Graal, Ye She i Drum Freaks. Grał również w zespołach alternatywnego rocka takich jak: Śmierć Kliniczna, 2TM 2,3 oraz Habakuk. Zapraszany do wspólnych występów i nagrań przez m.in.: Annę Marię Jopek, Martynę Jakubowicz, Gordona Haskella, Stanisława Sojkę, zespoły Raz Dwa Trzy i Arka Noego. Komponował piosenki dla Anny Marii Jopek, Justyny Steczkowskiej, Renaty Przemyk oraz zespołu Zakopower.
Jest producentem muzycznym i aranżerem płyt Justyny Steczkowskiej („Alkimja”, „Femme Fatale”), zespołu Zakopower („Musichal”, „Na siedem”) oraz najnowszej płyty Janusz Radka („Dziękuję za miłość”). Był kierownikiem muzycznym - wespół z braćmi - Janem i Marcinem - Koncertów Papieskich organizowanych w tzw. „Dniu Papieskim”. Pięciokrotnie był producentem muzycznym i aranżerem Koncertów Galowych na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu (co udokumentowano płytami: „Nick Cave i Przyjaciele - W moich ramionach” oraz „Artyści piosenki. Kurt Weill”). Na tym właśnie przeglądzie, utwory w jego aranżacjach wykonywali już m.in.: Dee Dee Bridgewater, Anna Maria Jopek, Nick Cave, Tadeusz Nalepa, Adam Nowak, Maciej Maleńczuk, Maria i Jan Peszek, Kinga Preis i Zbigniew Zamachowski. W roku 2008 zasiada w Jury II i III Etapu Konkursu Aktorskiej Interpretacji Piosenki na PPA.
Znany z wielu innych znaczących działań na polu muzycznych aranżacji dużych scenicznych przedsięwzięć dla telewizji. (m.in.: „Warszawo Ma” - koncert z okazji 59. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego; „Pokój dla Czeczenii” i „Pytam o wolność” - Koncerty Solidarności z Narodem Czeczeńskim; „Honor jest Wasz Solidarni” - koncert z okazji 25. rocznicy powstania NSZZ „Solidarność” oraz - wespół z Janem i Marcinem - „Muzyka źródeł” - koncert galowy z okazji wejścia Polski do UE).
Od lat komponuje dla filmu i teatru. Przy współudziale Jana i Marcina, napisał muzyki do telewizyjnego serialu dla dzieci „Film pod strasznym tytułem” w reż. Leszka Gałysza. Jest także autorem muzyki do filmów fabularnych („Balanga” w reż. Łukasza Wylężałka, „Sezon na leszcza” w reż. Bogusława Lindy oraz: „Gorący czwartek”, „Farba”, „Co słonko widziało” w reż. Michała Rosy) także szeregu telewizyjnych animacji, głownie w reż. Krzysztofa Kokoryna. W roku 1994, za muzykę do „Gorącego czwartku” otrzymał nagrodę na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Muzyki do „Balangi” i „Gorącego czwartku” zebrano na jego pierwszym wydawnictwie, które sygnował tylko własnym nazwiskiem („Matika. Muzyka filmowa”; Polton;1995).
Pisał również muzyki do spektakli teatralnych w reż. Jerzego Bielunasa i Michała Rosy, wystawianych w teatrach repertuarowych w Gdyni, Chorzowie, Opolu, Katowicach i Toruniu oraz do spektakli Teatru Telewizji (głównie w reż. Łukasza Wylężałka). W roku 2002, za muzykę do spektaklu „W 80 dni dookoła świata” (Teatr Rozrywki w Chorzowie; reż. Jerzy Bielunas) otrzymał „Złotą Maskę” – nagrodę za twórczość teatralną w Województwie Śląskim. Z całą rodziną nagrał dwa wzruszające albumy kolędowe: „Kolędy Pospieszalskich” oraz „Najcieplejsze Święta”.

---

Klimatyzatory na sali ZEBRA w ramach projektu "WROTA" (2008) sfinansowane zostały ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego