Teatr 30 Minut

W I połowie XX wieku sensacją intelektualną Europy stało się sformułowanie podstaw filozofii egzystencjalnej. Ojcem tego prądu jest Jean Paul Sartre, filozof i publicysta, a także autor głośnych utworów scenicznych. Jednym z nich jest właśnie dramat „Przy drzwiach zamkniętych”. Przy drzwiach zamkniętych jest ilustracją głównej zasady systemu etycznego pisarza, zgodnie z którą człowieka sądzi się według jego czynów, a co za tym idzie - intencje nie zwalniają od odpowiedzialności.

Przy drzwiach zamkniętych opisuje piekło ludzkich uczuć miłości, nienawiści, strachu.Akcja utworu rozgrywa się w piekle. Trzy postaci, które trafiły tu po śmierci: Garcin, Estella i Ines, bezskutecznie starają się ukryć przed sobą sekrety własnego życia. Garcin, który twierdzi, że zginął rozstrzelany za swoje pacyfistyczne poglądy, jest w rzeczywistości tchórzem i dezerterem; Estella, która wyszła za mąż dla pieniędzy, wyznaje pod presją, że własnoręcznie utopiła swoje dziecko - owoc związku z innym mężczyzną; Ines przyznaje się do skłócenia męża z kochanką,w wyniku czego ten popełnił samobójstwo. Bohaterowie nie potrafią wyzwolić się z przeszłości: Estella uwodzi Garcina, Ines próbuje jej przeszkodzić, a Garcin planuje oddać się tej, która dostrzeże w nim bohatera. Za każdym razem “osoba trzecia” niszczy iluzję, jaką próbuje stworzyć dwoje pozostałych. Wspólna obecność staje się z czasem udręką, cudze spojrzenie, które uniemożliwia kłamstwo, to najgorszy rodzaj kary: “Piekło to inni”.